اعتماد به نفس اصفهانی ها شده بود سپاهان و ذوب آهن

[M.Hashem.M]

ای کاش به وعده اول، نقش جهان عمل می شد
یادداشت ویژه: اعتماد به نفس اصفهانی ها شده بود سپاهان و ذوب آهن
این علاقه دردسرساز مدیران به ورزش...

خبرگزاری ایمنا: آذر ماه سال ۸۶ بود که مصاحبه تلویزیونی رییس جمهور کشورمان پس از اتفاقات حاشیه ای پیرامون فدراسیون فوتبال، ناکامی ایران در جام جهانی ۲۰۰۶ و برکناری محمد دادکان از پست ریاست فدراسیون روی آنتن سیما رفت.

وقتی آخرین سوال حیدری مجری سیما در مورد وضعیت نابه سامان فوتبال در آن برهه و خطر محرومیت ایران از سوی فیفا به خاطر دخالتهای دولتی و انواع و اقسام معضلات هویدا در محبوب ترین ورزش پرسیده شد، رییس جمهور در پاسخ به اقدامات دولت گفت:« به محمد علی آبادی گفتم برو و از هر راهی که می دانی فوتبال را درست کن» و این در شرایطی بود که هر اقدامی که رییس وقت سازمان تربیت بدنی در جهت درست کردن فوتبال انجام داد، گامی بلند در جهت تزلزل فوتبال ملی و باشگاهی ایران بود.
در واقع از آنجا که محمد علی آبادی اصولاً بر حوزه کاری که بر آن گمارده شده بود اشراف نداشت و نقشه راه را نمی دانست، نه تنها فوتبال ایران راه حلی برای مشکلات عدیده خود نیافت بلکه هر روز باتلاقهای اطرافش را عریض تر و عمیق تر دید.
چه کسی می تواند مدعی باشد علی آبادی که با انتخاب کفاشیان عملاً خود ریاست فدراسیون فوتبال را بر عهده داشت، در از بین بردن انواع و اقسام ناهنجاری ها و پایه گذاری اصول حرفه ای در فوتبال کشور حتی یک گام مثبت برداشت.
استراتژی او که همانا تخریب و پی ریزی دوباره فونداسیون فوتبال ایران بود نه کارآمد می نمود و نه مسیری میسر و درست برای اعتلای فوتبال ملی و باشگاهی ایران نشان می داد. فوتبالی که به تمام اجزایش و حتی بعضی از حواشی نازیبای خود برای عرضه به مخاطبهای میلیونی اش معتاد شده بود را نمی شد یک شبه ویران کرد و از نو ساخت. فوتبالی که ریشه اش در قلب و دل مردم بود را نمی شد بدون توجه به بازار مرموز عرضه و تقاضا احیا کرد و این درشرایطی بود که گویا تیمی که مامور شده بود فوتبال را از نو بسازد اصلاً با این مفاهیم ارتباط برقرار نمی کرد.
حال و روز فوتبال ایران اکنون پس از چند سال از آن ماموریت ستادی نشانی از فوتبالی که حالش خوب شده است، ندارد.
نظیر چنین اتفاقی به نوعی برای فوتبال اصفهان نیز در طی یک سال اخیر رخ داد. تیم مدیریتی جدید که علاقه مندی اش به ورزش در همان جلسه اول معروف با خبرنگاران با تاکید بر تکمیل هر چه سریعتر نقش جهان مشخص شد، در ادامه با نزدیک شدن به صندلی های مدیریتی دو باشگاه نشان داد در پی ساختارسازی در دو باشگاهی است که انصافاً حداقل به لحاظ داشتن ساختار در کشور کم نظیر بودند.
به قول یکی از مدیران دلسوز ورزش حتی اگر مشکلات دو باشگاه اصفهانی در پشت موفقیتهای یکی پس از دیگری تیمهای ورزشی آنها پنهان شده بود، وضعیت آنقدری هم اورژانسی نبود که سیاستهای تحول گرایانه این چنینی در دستور کار مدیران قرار گیرد.
اکنون یک سالی از عزم و اراده جدی برای نهادینه شدن سیاستهای مصوب و مورد نظر گذشته می گذرد و می توان نمونه اراده مدیران جدید را در اعضای هیات مدیره دو باشگاه اصفهانی به نظاره نشست!
باشگاههایی که شاید در موعد مقرر و زمانی که بارها توسط دلسوزان ورزش تاکید شد نیاز به چکش کاری و ارائه راهکاری درست برای قرار گرفتن بر روی ریل دارند از پایان فصل گذشته تا به امروز به شکلی ناخوشایند اسیر حواشی شدند که دودش بی تردید در چشم بی شمار علاقه مند به فوتبال در اصفهان می رود.
افت شدید سهام اعتبار اصفهانی ها که به لطف درخشش سپاهان و ذوب آهن در همه جای ایران محسوس بود، اکنون به یک واقعیت تبدیل شده است. اعتباری که نه فقط برای مردم عادی که حتی برای بنگاههای اقتصادی و برای مبادلات تجاری به عنوان یک سند مورد وثوق قرار می گرفت. نمایندگان فوتبال اصفهان اکنون جایی در بین ۵ تیم بالای جدول رده بندی ندارند و کسانی که منتظر بودند این روز فوتبال اصفهان را هم ببینند اکنون در پوست خود نمی گنجند.
فوتبال اصفهان این روزها تا حدی از قدرت و جذابیتی که خود ساخته بود، فاصله گرفته که حتی قادر نیست در روزی که قرار است در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا به مصاف حریفانش برود، تیتر خود را به جلد صفحات ورزشی روزنامه ها بکشد.
همه امیدواری ما اصفهانی ها این است که هدفی که برای فوتبال اصفهان و قدرت بلامنازعش به خصوص در اواخر دهه ۸۰ ترسیم شد، سراب نباشد. سرابی که انگار نزدیکتر از فاصله تصویر شده در ذهن ماست...
احسان بعیدی