این روزها همه فریاد میزنند ! شما برای چه چیزی فریاد میزنید ؟

[about]

این همان چیزی بود که سپاهان نیازمند آن بود. همان برد خوشدستی که روحیه خوب را دو برابر کند. بازی خوب اکثر بازیکنان -به جز یکی دو مورد- روحیه قهرمان شدن را در فولادشهر بیدار کرد و یکبار دیگر فینال دیگری را برای رسیدن به صدر جدول بردیم و درود بر هوادارانی که از ۴۰ - ۵۰ کیلومتر انطرف تر با هر وسیله ای خود را به فولادشهر رساندند شاید برای تیمشان گره ای باز کنند و باز نشدن گره ی نقش جهان را به مسوولان تکرار کنند. سپاهان منطقی بازی کرد و خوب گل زد. دقیقا همان چیزی که به تیم کمک میکرد تا دهان خیلی ها بسته شود. خیلی ها مثل مجری نود که اخیرا کارشناس داوری نیز شده اند !
گریزی نیست از همان شایسته سالاریکه وجود ندارد و خودت از ان حرف میزنی آقای فردوسی پور. آری اینجا فوتبال ایران است اینجا رسانه های ایران است و دریغ از یکبار توجه به نتایج تیمی که همان نتایج سال قبل را گرفته است.
واقعا چقدر زیباست و چقدر خوشایند است . راستی که موفقیت چه نشانه های زیبایی دارد ! نشانه هایی که از عجز و حسادت دیگران سخن میگویند مثل زور کردن کارشناس به تشخیص خطای هند برای سپاهان. این نشانه موفقیت نیست ؟ نشانه حسادت و حرص نیست ؟ وقتی با بازیکنانی با سطح پایین تر از سال قبل و با تغییر هییت مدیره و مدیر عامل و حاشیه و جنجال وو استعفای رییس هییت مدیره و نداشتن ورزشگاه و تعویض مربی در میانه فصل و هزار بدبختی دیگر با حرکت لاک پشتی به صدر جدول میرسی و هیچ تیتری به تو اختصاص نمیابد ، این نشانه های کم توجهی و بی توجهی ، چه چیزی میگویند ؟ آری برای سپاهانیان نداشتن حق. زورگویی افراد در جلو دیدگان هزاران نفر و تمام جبهه ها نه ناراحت کننده بلکه خوشایند و پیام آور چیزهای دیگری است که فقط سپاهان و سپاهانی انرا میداند ! آری وقتی موفقیت پیش میآید باید هم دشمنان زیادتر شوند . باید هم داوران تراکتور را زمین بزنند و سه امتیاز مفت به استقلال بدهند ! باید هم بردهای سپاهان کم اهمیت شوند و خیلی چیزهای دیگر هم باید اتفاق بیفتد اما یک تیم فوتبال قرص و محکم را چه باک ؟ آن روزها که با بازیکنان درجه 1 و آن همه حاشیه در قهرمانی دبل میکردیم چه اتفاقی افتاد ؟ در زمان اولین قهرمانی سپاهان با فرهاد کاظمی و شروع سه قطبی شدن-و البته حالا چند قطبی- چه تیمی بدون لرزش تا فینال لیگ قهرمانان آسیا جلو رفت ؟ یقینا نامی بجز سپاهان جواب سوال ها نیست. یقینا این همان تیمی است که برای اولین بار تهران را از قهرمانی دور کرد و همه باید بدانند که سپاهان با مهدی رحمتی با بدون او . با امیر قلعه نوعی استاد یا بدون او همیشه یک چیز میخواسته و با کرانچار و این تیم هم همانرا میخواهد . سپاهان در شهرستان موفقیت هایی بدست آورده و روزهای سختی را گذرانده که هفت دقیقه وقت اضافه نا عادلانه چند سال قبل فقط یک درصد از سختی ها بوده است .
این حرف ها بیشتر به بهانه های بچه گانه شبیه است ! خون گریه کردن !! بیایید اینجا یک نمایش است. این مرد برای نداشتن دو سه بازیکن در چند هفته خون گریه میکند و بازیکنش در روزنامه ها و خودش در کنفرانس ها آنرا فریاد میزنند !