یک، دو، سه، چهار...ساکت پر افتخار

[Alexi]

یک، دو، سه، چهار...ساکت پر افتخار

5/5/79، تاریخی آشنا برای طرفداران سپاهان، سپاهانی که تا آن زمان با نام سیمان سپاهان فعالیت میکرد و در آن سال استانکو را به عنوان مربی بالای سر خود میدید، در آن سالها با وجود فوتبال صرفا دو قطبی بجز سرخابی های پایتخت دیگر تیم ها تنها و تنها برای کسب مقام سومی تلاش میکردند زیرا شرایط نا برابر اجازه عرض اندام را از آنها گرفته بود، اما دقیقا دو سال بعد و در تاریخ 5/581 محمد رضا ساکت که قبل از آن به عنوان رئیس هیات فوتبال استان اصفهان فعالیت میکرد برای دوره ای 3 ساله به عنوان مدریت عامل باشگاه سپاهان انتخاب و معرفی کردید تا این مدیر ارزنده و با برنامه کشور با برنامه هائی که در سر داشت آرزوهای خود و هواداران سپاهان و البته فوتبال دوستان شهرستانی را به باور تبدیل نماید.

در همان سال و آخرین بازی که استانکو مربی سپاهان بود و در جام حذفی با استقلال دیدار میکرد ساکت خبر از تغییر مربی و آمدن فرهاد کاظمی به اصفهان داد و او را به عنوان مربی سال آینده سپاهانی ها معرفی کرد تا همین اولین اقدام او در کنار انگیزه های دائی فرهاد کار دست سرخابی دهد و در نقش جهان و دیار زنده رود برای اولین بار در تاریخ لیگ ایران تیمی شهرستانی بوسه بر جام قهرمانی بزند، تا با این قهرمانی امید و انگیزه در دیگر تیمها نیز زنده شود و این در حالی بود که از همان سال دیگر شاهد فوتبال دو قطبی نبودیم و فوتبال ایران روز به روز پیشرفت بیشتری در جهت حرفه ای شدن داشت، بله ساکت با انتخاب های هوشمندانه و فراهم کردن ابزارهای موفقیت برای باشگاه و تیمش به محبوب هواداران تبدیل شد و این محبوبیت تا جائی ادامه پیدا کرد که هر حتی تغییر مدریت های کلان هم اجازه تغییر ساکت را به آنها نمیداد و برای 3 دوره سه ساله بر صندلی مدریت سپاهان تکیه زد و به حق هم این صندلی برازنده فرد دیگری نبود، محبوبیت ساکت تا جائی افزایش یافته بود که هواداران این باشگاه بجای نگرانی از مربی و بازیکنان آینده خود هرساله و در حالی که شایعاتی پراکنده میشد نگران وضعیت حاج ساکت میشدند و اول به دنبال وضعیت مدیرعامل محبوب بودند...

ساکت در طول 9 سال مدریت عالیش هر ساله با تعامل با هیئت مدیره باشگاهش و تلاشهای بی وقفه اش چنان قدرتی از سپاهان بجای گذاشت که اکنون سپاهان پر افتخار ترین و بهترین تیم ایرانی در دهه فوتبال حرفه ای ایران و آسیا شده و او را به عنوان طوفان زرد آسیا میشناسند، تیمی که توانسه نائب قهرمانی آسیا را بدست آورده و به عنوان تنها باشگاه ایرانی در جام جهانی باشگاه ها حضور بهم رساند.

اقدامات ساکت فقط در سطح ملی خلاصه نشد و او توانست با روابط عمومی قوی و اصول حرفه ای با باشگاه های مطرح و بزرگ جهان از جمله اینتر میلان ایتالیا، اسپانیول اسپانیا، فنرباغچه و آدانا اسپور و کایزراسپور ترکیه، کاوازاکی فرونتال ژاپن، پاختاکور ازبکستان، جوناک نیجریه، شارجه امارات، العربی کویت، العهد لبنان، المیناء عراق و ... تفاهم و توافق نامه همکاری امضا نماید.

او همچنین باشگاه داری سنتی ایران را به دست فراموشی سپرد و به عنوان اولین باشگاه ایرانی توانست استاندارد های بین المللی مختلفی را از سازمان های اروپائی دریافت نماید.

اما ساکت که حالا به عنوان موفق ترین و پرسابقه ترین مدیر عامل تاریخ لیگ برتر شناخته میشد در اقدامی کاملا غیر منتظره در تاریخ 5/5/90 از سمت خود استفاء کرد تا جامعه ورزشی اصفهان و سپاهان را در بهت و حیرت فرو ببرد، اقدامی که هنوز هواداران این باشگاه را در شوک نگه داشته است، حاج ساکت انقدر محبوب بود که حتی هواداران بیماری و خستگی ایشان را درک نکنند و همچنان خواهان تجدید نظر در تصمیم ایشان باشند ولی تلاشهای بی وقفه و زحمات این چند ساله به حدی او را فرسوده کرده که براحتی میتوان خستگی را در چهره اش دید...

اما این خستگی و فشار کار هم اجازه نداد که ایشان از مسئولیتشان شانه خالی کرده و همچون مربیان و بازیکنانی که تنها پول را میشناسند صحنه را ترک کرده و با تمام سختی ها مقابله کرد و تیم را با تمام سختی ها جهت حضور در رقابت ها آماده نمود و سپس استفایش را تقدیم مسئولان باشگاه نمود که همین حرکت او نیز مانند دیگر کارهای ارزنده اش یک دنیا برای هواداران ارزش داشت و از او چهره ای ماندگار در سپاهان بجای نهاد، چهره ای که حتی سرخابی های پایتخت نیز آرزوی داشتن چنین فردی را در راس امور باشگاهشان دارند...

به هر حال اینجا نقطه ایست که خواسته یا ناخواسته باید به تصمیم حاج محمدرضا ساکت احترام گذاشت و به عنوان عضوی کوچک از جامعه بزرگ هواداران سپاهان بر خود واجب میدانیم از زحمات نه ساله ایشان کمال تشکر را داشته باشیم و آرزوی سلامتی و طول عمر را از خدای متعال خواستاریم همچنین امیدواریم در سمت جدید نیز همچون گذشته پر قدرت و با صلابت حضور داشته و تیم را در اهداف بلند ملی و بین المللی یاری نمایند انشالله...

جامعه مجازی طرفداران سپاهان

[Alexi]

بچه ها بیاین همه نظرات رو بگید تا مثل قبل یه مقاله خوب از توش در بیاد بفرستیم روی خروجی انشالله...

[Pedram]

خشایار خیلی خوبه فقط چند تا اشنباه تایپی و جا افتادن هست که باید ویرایش بشه.
دستت درد نکنه.

[sepahan_zard]

نمیشد اشاره ای به سابقه ورزشیش کنی .. مثلا اینکه قهرمان وزنه برداری بود .. چون سرخابیا خودشون مدیراشون غیر ورزشی اند .. اصلا در جریان جوونی های ساکت نیستند

[sanaz sepahani]

خوب گفتی فقط سابقه ورزشی اش را هم اضافه کن

[Mohamad javad]

واقعا شوکه شدم وقتی شنیدم ساکت استعفا داده و با استعفاش موافقت شده..خیلی زحمت کشید شبانه روز واسه سپاهان دوید تا یه تیم قدرتمند بسازه واقعا میتونیم بگیم سپاهان فرزند ساکت هست ساکت مثل فرزندش هوای سپاهانو داشت و غصشو میخورد...خیلی ناراحتم که دیگه مدیر عامل سپاهان نیست.براش آرزوی موفقیت میکنم.
همه امیدم به اینه که مدیر عامل بعدی مثل ساکت پرتلاش دلسوز مهربون توانا مدبر و با اخلاق باشه و فکر کنه سپاهان فرزندش هست....
همیشه در قلب ما میمانی آقای محمدرضا ساکت عزیــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــز

[Alexi]

والله من از سابقه ورزشی ایشون اطلاعات جامع و دقیقی بدست نیاوردم و شنیده هام در حد شماست اگر کسی مستند چیزی داره بگه تا اضافه کنیم، ضمنا اگر میشه غلط های املائی رو با قرمز توی متن هایلایت کنید، ممنون

[آینده سازان]

بیا خشایار اینم یه مطلب جالب در مورد رحیمی:

بيوگرافي




نام: عليرضا
نام خانوادگي: رحيمي
متولد: ۱۳۳۰
محل تولد: اصفهان
محله: سيچان
متأهل، صاحب دو فرزند دختر به نام هاي ريحانه و رويا
سابقه ورزشي: ۱۵ سال عضو تيم فوتبال سپاهان در جام تخت جمشيد و ليگ قدس و عضو تيم دانشجويان ايران در مسابقات جهاني
سابقه كار اجرايي: ۱۴ سال مدير كل تربيت بدني اصفهان و ۹ سال رئيس فدراسيون هندبال، ۴ سال عضو هيأت رئيسه و ۳ سال نايب رئيس كنفدراسيون هندبال آسيا. ۸ سال مشاور ورزشي شهرداري تهران و ۲ سال رئيس كميسيون ورزش هاي همگاني كميته ملي المپيك.
علي شاكري: در دوره اي كه ورزش ايران مديريت ورزشي و صنعتي را توأماً در حال تجربه كردن است به سراغ عليرضا رحيمي رفتيم. مديري از جنس ورزش كه از زمين چمن سبز فوتبال پابه عرصه كار اجرايي گذاشت و نزديك به يك ربع قرن دست اندركار مسئوليت هاي مختلف ورزشي است. رحيمي تحصيل كرده مدرسه عالي ورزش و تمامي دوران نوجواني و جواني خود را هم با فوتبال سپري كرده است. بازيكن تند و تيز سپاهان در دهه پنجاه و اوايل دهه شصت پس از ۱۴سال فعاليت در اداره كل تربيت بدني اصفهان كارنامه درخشاني از خود در زمينه ايجاد تأسيسات ورزشي بر جا گذاشت كه هنوز هم با وجود گذشت سالها اصفهان از اين حيث سرآمد ساير استانهاي كشور محسوب مي شود. دست سرنوشت او را پس از اصفهان در مصدر فدراسيون هندبال نشاند. ورزشي نوپا و تازه استقلال پيدا كرده كه با يك مدير فوتبالي با همه فراز و نشيب هايش دنبال كسب هويت است. ماحصل صحبت هاي ما با رحيمي را كه هم اكنون جدا از اداره فدراسيون هندبال، نايب رييس كنفدراسيون آسيا و عضو شوراي برون مرزي سازمان تربيت بدني است مي خوانيد.
* از دوران خدمتتان در اصفهان بگوييد؟
- طي مسئوليتم در اصفهان كمتر روي صندلي و ميز مديريت بند بودم، با جمع بندي تجربيات مديران گذشته درصدد برآمدم نخست ابزار اوليه يعني امكانات را براي ورزش كردن فراهم سازم كه به اعتقاد ديگران در اين راه با كمك همكارانم توانستم قدم ناچيزي بردارم.
* موقعيت اصفهان از نظر تأسيسات ورزشي قبل و بعد از شما؟
- در هنگام پذيرش مسئوليت من، اصفهان بود و يك ورزشگاه و سالن تختي كه حتي براي بسكتبال هم استاندارد نبود، اما با گذشت چند سال اصفهان در اكثر رشته هاي ورزشي صاحب سالن هاي اختصاصي شد كه هنوزم فكر مي كنم اين شهر از اين نظر يك سر و گردن بالاتر از ساير استانهاست.
* فكر مي كنم اولين المپياد ورزشي كشور در اواسط دهه شصت در دوران مديريت شما در اصفهان برگزار شد؟
- بله، همين طور است، اين المپياد تحت عنوان جام قهرمانان در ۱۶ رشته ورزشي با حضور سه هزار ورزشكار در اصفهان انجام شد. در اين رقابت ها فقط تيم هاي اول تا چهارم هر رشته اجازه شركت داشتند.
* چگونگي پذيرش مسئوليت هندبال، آن هم از سوي شما كمي عجيب به نظر مي رسيد؟
- در همان اواخر كارم در اصفهان صحبت تغيير در چند فدراسيون پيش آمده بود كه با توجه به موقعيت خوب اصفهان در هندبال و اينكه هفتاد درصد تركيب تيم ملي را بازيكنان اصفهاني تشكيل مي دادند مسئوليت اين فدراسيون به من پيشنهاد شد.
*دلايل پذيرش اين مسئوليت؟
- دوست داشتم در يك فدراسيون نو پا از صفر شروع كنم. شناخت نسبي ام نسبت به نيروهاي اين رشته و دست اندركارانش




هم در تصميم گيري ام چندان بي تأثير نبود.




* فكر مي كنيد تا چه حد در رسيدن به اين هدف موفق بوديد؟
- موقعي كه مسئوليت هندبال را پذيرفتم، اين رشته در دوران خوبي به سر نمي برد و فاصله اش با حريفان آسيايي نزديك به سي گل بود. الان با گذشت چند سال اين فاصله به حداقل رسيد. حالا نه تنها ترس و واهمه اي از رويارويي با حريفان شرق آسيايي و تيم هاي عربي نداريم، بلكه در چند نوبت نيز توانستيم در مسابقات رسمي آنها را شكست دهيم. سال پيش هم كويت را برديم و هم ژاپن را. در بازيهاي آسيايي ۹۸ بانكوك نيز با وجود مغلوب كردن چين در عين بدشانسي از رفتن بر روي سكو بازمانديم.
نرفتن به بوسان، ده سال به هندبال صدمه زد
* پس چرا تيم چهارم بازيهاي آسيايي ۹۸ بانكوك در بازيهاي آسيايي ۲۰۰۲ بوسان شركت نكرد؟
- ببينيد، هدف اول كميته ملي المپيك و سازمان تربيت بدني از شركتي دادن تيم ها در وهله نخست كسب مدال بود. وقتي از ما سؤال شد كه مي توانيد مدال بگيريد، جواب ما اين بود در ورزش هاي گروهي نمي توان چنين قولي داد. به خصوص در ورزش هندبال كه خشونت در آن بيداد مي كند و داوران هم در آن نسبت به ساير رشته ها نقشي تعيين كننده تر دارند.
* فكر نمي كنيد از اين نرفتن ،هندبال صدمه خورد؟
- چرا هندبال صدمه سنگيني خورد، حداقل اينكه اين نرفتن ده سال ما را از حريفان عقب انداخت، ضمن آنكه انگيزه از ورشكاران اين رشته گرفته شد و اسپانسرها هم از هندبال عقب نشيني كردند.
هنگامي كه در بانكوك چهارم شديم، اقبال عمومي در راه اندازي تيم هاي هندبال افزايش پيدا كرد، اسپانسرها در برگزاري تورنمنت هاي رسمي بخشي از هزينه بازيها را متحمل شدند، اما به هر حال ما تابع قانون وضع شده از سوي سازمان ورزش هستيم و به نظر مسئولان آن احترام مي گذاريم.
* شما براي تغيير رأي مسئولان ورزشي چه كاري صورت داديد؟
- ما دوست داريم، در جوي آرام تلاش كنيم و با استدلال و منطق اين ديدگاه را تغيير دهيم، البته ما هم مي پذيريم در رشته هايي كه زنگ تفريح حريفان واقع مي شويم نبايد شركت جوييم ولي فلسفه حضور در مسابقات ورزشي صرفاً كسب مدال نيست. خوشبختانه هندبال در چند سال گذشته مقام هاي خوبي داشته است و توانسته است نظر فدراسيون جهاني را تغيير دهد تا جايي كه سال گذشته به دليل حجم فعاليت هاي صورت پذيرفته در امر توسعه مفتخر به كسب جام شد.
* تكليف سالن اختصاصي نيمه كاره هندبال در تهران چه شد؟
- با مساعدت هاي مهندس مهر عليزاده سالن پيشرفت ۸۰ درصدي داشته است و من مطمئن هستم كه با پيگيري هاي صورت گرفته اين سالن به زودي مورد بهره برداري قرار مي گيرد. اگر اين سالن تكميل شود بخش بزرگي از مشكلات هندبال حل خواهد شد. در سال جاري سه مرحله از اردوهاي آمادگي تيم ملي بزرگسالان براي دوحه ۲۰۰۶و تيم جوانان به دليل در اختيار نبودن سالن لغو شد.
* وضعيت سالن در شهرستانها چگونه است؟
- در شهرستانها به جز اصفهان هيچ شهري داراي سالن اختصاصي هندبال نيست و هندبال در مقايسه با ساير ورزش هاي گروهي از وضعيت چندان خوبي برخوردار نيست. به هر شهر كه سفر مي كنم عمده مشكل و حرف مسئولان هيأت ها و تيم ها نداشتن سالن است.
* هر ساله در هنگامه شروع ليگ برتر شاهد انحلال تيم هاي با سابقه هستيم، امسال وضعيت چطور بود؟
- متأسفانه هنوز جايگاه باشگاه و تيمداري در ورزش ايران تعريف درست نشده است. اكثر باشگاهها دولتي هستند و بر اساس ميلشان در هر رشته اي كه دوست داشته باشند فعاليت مي كنند. همه ساله كار ما اين شده است كه به جاي انديشيدن در مورد كيفيت بخشيدن به بازيها بايد هفته ها، روزها و ساعت هاي متوالي را صرف قانع كردن مديران كارخانجات كنيم تا مبادا تيم سال پيش خود را منحل كنند. امسال هم دو ماه مانده به ليگ برتر چنين وضعيتي بر فدراسيون حاكم بود و با همه تلاش صورت گرفته نتوانستيم مانع از انحلال نماينده مشهد شويم. تازه از همه بدتر اينكه با شروع بازيها هم اين نگراني وجود دارد كه در نيمه راه مسابقات بعضي از تيم ها نتوانند به حركت خود ادامه دهند. اين مشكل تا زماني كه باشگاهها هويت واقعي خود را با حمايت مجلس شوراي اسلامي و دولت به دست نياورند ورزش كشور را آزار مي دهد.
* سازمان تربيت بدني در اين زمينه چه كمكي مي تواند انجام دهد؟
- سازمان تربيت بدني اگر بتواند در همين مقطع تسهيلاتي چون استفاده رايگان براي تمرين و مسابقه در اختيار تيم هاي شركت كننده در ليگ برتر قرار دهد، كار بزرگي صورت داده است.در بعضي از شهرستانها حتي با دريافت پول از تيم هاي ورزشي به آنان اجازه تمرين و مسابقه در سالن هاي ورزشي داده نمي شود كه اين مطلب باعث دلسردي بخش خصوصي در تيمداري مي شود.